(( چنان عشقی را انتخاب کن که حتی اگر از روی تصادف به دوزخ افتادی

 شیطان خودش تورا به بهشت برساند.)) 

                                                            پائولو کوئیلو

من و تو آنشب ، خیلی زیاد خندیدیم

درست مثل ِ دو موجود شاد خندیدیم

کتابهای ِ کم وبیش خوانده را بستیم

و بعد ، مثل ِ دو تا  بیســواد خندیدیم

برای ِ اینکه به یکدیگر اعتماد کنیم

کمی به فلسفه ی اعتماد خندیدیم

خدا اجازه نمی داد ما به هم برسیم

من و تو هم عوض ِ انتقاد خندیدیم

زمین تصادفاً آنشب درست می چرخید

دلیل داشت که آنشب زیاد خندیدیم

چقدر باد خودش را به پنجره می زد

چقدر آنشب ، از دست باد خندیدیم

بهشت را به همآغوشی خود آوردیم

و بعد ِ مردنمان تا معـــــاد خندیدیم ...